احمد

امروز به یه جمله جالب برخوردم:

کودکان اعتماد دارند، زيرا هرگز شاهد خيانت نبوده اند.


به نظر شما چقدر این جمله درسته؟
کودکان خیلی زود به افراد و همه کس اعتماد می کنن، حتی اگه اون شخص رو بار اول باشه که می بینن. اما این زندگی و تجارب آن هست که نحوه رفتار، برخوردها و عملکرد ما رو شکل می ده و باعث شکل گیری یک شخصیت می شه. کودکان خیابونی رو نگاه کنید، کودکانی که از وقتی خودشونو دیدن راه رسم حقه بازی برای گدایی و شیره مالیدن سر مردم رو یاد گرفتن. کودکانی که در این شرایط بزرگ می شن بر خلاف دیگر کودکان نه تنها به این سادگی به کسی اعتماد نمی کنند، بلکه سر صدها نفر انسان دنیا دیده هم شیره می مالن و کاری می کنن که بهشون اعتماد بشه. پس می شه گفت که این جمله درسته. تا نظر شما چی باشه؟