احمد

می بینم که برای اولین بار تو عمرم دارم مرتب تو یجا مطلب می نویسم، شاید این روال تا مدتها ادامه پیدا کنه.
به دلایل خاصی آدرس این وبلاگ رو در هیچ کجا معرفی نکردم و حتی لینک هم ندادم. حتی شمارنده برای شمارش تعداد بازدید کننده ها هم نذاشتم و نمی دونم اینجا چند تا بازدید کننده داره. اما خوب، صرف نظر از مطلب اس ام اس رایگان که تا حالا بیشتر از صد تا نظر براش ثبت شده، بقیه مطلب ها نظر آنچنانی ندارن. به خصوص چند مطلب آخر که هیچ نظری براش ثبت نشده. خودم حق می دم، چون بالاخره باید یک راهی باشه تا افراد بتونن اینجا رو ببینن و بعد نظر بدن ولی خوب، مثل اینکه در این مورد کاری نکردم. اشکالی هم نداره.
بعضی وقت ها پیش میاد که انگار همه چی دست به دست هم می دن تا کاری انجام نشه. مثل اتفاقی که از دو روز پیش داره برای من می یفته، خودم وقتی فکر می کنم، واقعا تعجب می کنم که چطوری همه چی با هم اینطوری پیش رفته که من به فلان برنامم اصلا نرسم. البته علت منطقی شو می دونم ولی یه خورده از این بابت شاکیم. البته قبول هم دارم که حقمم بوده. ولی خوب بدجوری بازی خوردم، خیلی خفن...